از صبــا بار دگـــر گیســـوی سـنبــــل آشفت
بر سر شاخه گل غنــچه لب از هم بشکفت
مگـــر ایــن راز بـــــگوش گـــل دیگـــر میگفت

که به پا خیر و غنیمت شــمر این فرصت مفت
همــــه بیــــدار و تو در بـــســترت افتاده هنوز

لوح قـــدر چـــمن و آیــــت گـــل توشیـــــحش
راز توحیــــد گــــل و خنـــــده ء او توضیــحش
بیبش از این نیست مجال سخن و تشریحش

آنــــچه در روی زمیـــــن است کند تسـبیحش
همــه در سجـــده و تــو در پی سـجاده هنوز

ما خوش از اينکه دگر فــصل خــزان آمد و رفت
عمــــر ما بـــود که با پيـــــک زمان آمـد و رفت
سالی از عمـــر چو ابر گـــــذران امــــد و رفت

فرصتی بود گـــران  قافـله ســان امد و رفت
کاروان رفت و تو گمکـشـته ای از جاده هنوز

هر فرازی که بـود هست نشیبــــش در  پی
از پی فصــــل گل آیــد بیــــــقین موسم دی
نشــــوی غـــره به دنــــیا و به زیــــبائی وی

تخــت جمـــشید نـــگه میـکن و مخروبهء ری
عمـــر بر بـــاد دهـــی ای بشــر ساده هنوز

 آشـــیانها دهـــد این گـــردش ایـــام بــباد
رفت شـــیرین و بـــجز نام نــماد از فـــرهاد
کی نهــد عاقـــل دانا بگـــــذر گــه بنـــــیاد 

طشـــت رســــوائی دنــــیا دگــر از بام فتاد
وه که هستی به هوس واله و دلداده هنور

دفتر عمــر "شهابا "ورقــــش معــــــدود است
هر شــــبی یک ورق از دفتـــر تو نابــــود است
تا زنی چشم به هم  نقش وجودت دود است

باش آمــــاده ء آن دار بــــــــــــقا تا زود است
کاروان رفــت و  تو حـــیرت زده اسـتاده هنوز

سید شهاب  الدین رستگار ...